Miejskie Przedszkole ,,Słoneczna Ósemka" 19-300 Ełk ul. Dobrzańskiego 3

",,Przedszkolak fizykiem, chemikiem, odkrywcą” "

Cel projektu

Środowisko w którym wychowujemy nasze dzieci w dużym stopniu różni się od tego w którym wychowywaliśmy się kiedyś. Internet, telewizja, gry komputerowe, smartfony sprawiają że dzieci tracą kontakt z otaczającym światem przyrodniczym. Dlatego alternatywą jest zainteresowanie dziecka światem przyrody poprzez udział w różnego rodzaju eksperymentach prowadzonym w naszym laboratorium. Głównym celem projektu jest : - rozbudzanie u dzieci ciekawości otaczającego świata przyrody, oraz nauczenia ich prowadzenia obserwacji, wyciągania trafnych wniosków z przeprowadzonych doświadczeń, eksperymentów i zjawisk przyrodniczych. - zapewnienie dzieciom lepszych szans edukacyjnych przez wspieranie ich aktywności i samodzielności - podniesienie jakości pracy przedszkola w zakresie stosowania nowoczesnych metod zabawowych twórczych z elementami doświadczania, obserwowania, czy eksperymentowania CELE SZCZEGÓŁOWE: -poznawanie wielorakości, złożoności i bogactwa świata; -stymulowanie rozwoju, kreatywności, myślenia i ekspresji; -poszerzanie wiedzy, poznanie nowych pojęć; -sprawianie radości z możliwości eksperymentowania i działania; -pomoc w odkrywaniu potencjału dziecka; -kształtowanie zdolności do analizowania, ciekawości badawczej; -umiejętne korzystanie z przyborów edukacyjnych takich jak: lornetka, mikroskop, lupa i teleskop; - stworzenie warunków poprzez zgromadzenie sprzętu i materiałów niezbędnych do obserwacji; - doskonalenie umiejętności wspólnego rozwiązywania problemów poprzez czynne eksperymentowanie i wykonywanie czynności badawczych; -rozwijanie umiejętności logicznego myślenia oraz wnioskowania; - kształcenie umiejętności zgodnego współdziałania w grupie; -doskonalenie umiejętności prezentowania swoich przemyśleń; - doznawanie przez dzieci przeżyć intelektualnych i estetycznych;

LICZBA GŁOSÓW: 1778

Szczegółowy opis projektu

SZCZEGÓŁOWY OPIS DZIAŁAŃ I. Stacja ,,Tajemnice wody”. Stanowisko zostanie utworzone przy istniejącym już oczku wodnym, które wpisuje się w tematykę związaną ze środowiskiem wodnym. 1. ,,Tornada wodne”. Cele: prowadzenie obserwacji wody w zamkniętym obiegu pod wpływem silnego wstrząsu. Pomoce: dwie butelki plastikowe o takich samych średnicach otworów, plastikowy wężyk (wystarczy 5-10 cm) do kabli elektrycznych o takiej średnicy, która na siłę da się włożyć do środka. Miejsce: ogród Wykonanie doświadczenia: Do obu butelek należy włożyć wężyk tak, aby z obu stron wężyka znajdowała się butelka. Do jednej butelki należy wlać wcześniej wodę. Gdyby całość po obróceniu (butelka z wodą znajdowała się u góry) była nieszczelna należy połączenia butelek uszczelnić taśmą klejącą. Aby uruchomić tornado nie wystarczy tylko obrócić butelki ale także górną butelkę – zaraz po zakręceniu – należy rozkręcić butelkę wykonując ruch kołowy. Wnioski: wiry powstają wszędzie tam gdzie prędkość przepływu dość gwałtownie się zmienia. 2. „Gdzie szybciej?” Pomoce: 2 szklanki, gorąca i zimna woda, barwnik (np. tusz lub atrament). Miejsce: ogród lub sala. Wykonanie doświadczenia: Należy napełnić szklanki – jedną gorącą wodą, a drugą zimną. Następnie wlać do każdej ze szklanek po kropli barwnika. W obu szklankach woda się zabarwi, ale w szklance z ciepłą wodą stanie się to dużo szybciej. Wnioski:W zimnej wodzie cząsteczki poruszają się dużo wolniej niż w gorącej, dlatego barwnik rozprzestrzeni się szybciej w szklance z gorącą wodą. 3.„Chmurka w butelce” Pomoce: przezroczysta, plastikowa butelka, gorąca woda, kostka lodu. Miejsce:ogród Wykonanie doświadczenia: Należy napełnić butelkę gorącą wodą a po chwili wylać połowę wody (ostrożnie!) oraz w otworze butelki umieść kostkę lodu. Pod kostką lodu będzie można zobaczyć mglistą chmurkę. Wnioski: Para wodna pod wpływem zimna gwałtownie się ochłodzi i skropli. Widoczna chmurka to skroplona para wodna. 4.„Gazowy, ciekły, stały” Pomoce: 3 kubeczki jednorazowe (z cienkiego plastiku lub papieru), woda, żwir. Miejsce: ogród. Wykonanie doświadczenia: Pierwszy kubek należy napełnić wodą, drugi ciasno upakować żwirem, trzeci pozostawić pusty (a raczej napełniony powietrzem). Każdy z kubków należy ścisnąć. Pusty i wypełniony wodą kubek można ścisnąć, kubka ze żwirem nie da się zgnieść (no, może troszeczkę). Dlaczego? Wnioski: Zarówno powietrze, jak i woda czy kamienie to materia – może ona występować w 3 stanach skupienia: gazowym (powietrze, którym oddychamy), płynnym (woda) i stałym (kamienie). Cząsteczki w gazie są ułożone bardzo luźno i swobodnie poruszają się w wielu kierunkach, dlatego kubek z powietrzem łatwo zmienił swoją formę. Podobnie z wodą – także ciecze nie mają swojego stałego kształtu. Natomiast między cząsteczkami w kamieniu działają duże siły, dzięki czemu ma on stały kształt. 5. ,,Budujemy prosty filtr do oczyszczania wody” . Pomoce: duże plastikowe butelki przecięte na połowę, wata, gaza opatrunkowa, węgiel drzewny, piasek, żwirek, czarna kawa w dzbanku, szklanki. Miejsce: ogród Wykonanie doświadczenia: Dolna część przeciętej plastikowej butelki to podstawa filtra wodnego, wkładamy do niej górną część butelki, ale odwróconą do góry dnem. Następnie do środka utworzonego w ten sposób lejka układamy warstwę gazy, na nią kolejno układamy węgiel drzewny, piasek, watę, żwirek i filtr wodny jest gotowy do działania. Wniosek: Po pierwszej i drugiej próbie oczyszczania wody - woda po kawie ma ciemny kolor, a fusy od kawy osadziły się na filtrze .Po trzeciej i kolejnej próbie oczyszczania wody - woda po kawie ma coraz jaśniejszy kolor. Po dziesiątej próbie oczyszczania wody - woda po kawie jest prawie czysta . 6. „Wesołe kropelki wody – ruch ciał po równi pochyłej” Pomoce: deseczki, szybki, płytki z tworzyw sztucznych, tekturki, deseczki pokryte folią aluminiową, tkaniny, zakraplacze, łyżeczki, pojemniki na wodę, miseczki z wodą, pochyłe podstawki do zamontowania na nich pochylni. Miejsce: ogród Wykonanie doświadczenia: tworzymy równie pochyłe z różnymi rodzajami powierzchni, po których spływają krople wody. Wnioski: Istnieje zależność pomiędzy prędkością staczania się kropel, a rodzajem powierzchni równi pochyłej, po której się stacza. Po gładkiej, śliskiej powierzchni krople szybko staczają się . Na szorstkiej, nierównej powierzchni krople zatrzymują się . 7. ,,Zbieramy deszczówkę – doświadczenie długofalowe „ Pomoce: naczynia różnego rodzaju. Miejsce: ogród. Wykonanie doświadczenia: Ustawiamy naczynia podczas opadów deszczu pod rynną i w innych miejscach. Wnioski: woda może być wykorzystana do podlewania, mycia się, zapewnia roślinom dobrą kondycję ponieważ nie zawiera chloru, którego nadmiar może być toksyczny dla roślin. 8.. „Woda wędrowniczka” Cele: przybliżenie dzieciom zagadnienia obiegu wody w przyrodzie; zapamiętanie nazw zbiorników wodnych (ocean, morze, jezioro, staw). Pomoce: szklanka, grzałka, spodek, ilustracje przedstawiające obieg wody w przyrodzie. Miejsce: sala przedszkolna. Wykonanie doświadczenia: nauczycielka ogrzewa wodę w szklance za pomocą grzałki (dzieci przyglądają się wrzeniu wody). Nauczycielka nakrywa szklankę spodkiem (dzieci obserwują osiadanie kropel na spodku, skraplanie się ich w miarę ochładzania spodka i opadanie kropel po jego ostygnięciu). Wniosek: woda tworzy cykl hydrologiczny. Cykl ten opisuje istnienie i ruch wody na, w i ponad powierzchnią ziemi. Woda na ziemi jest w ciągłym ruchu i zmienia swoje formy, od stanu ciekłego, poprzez gazowy do stałego i na odwrót. Obieg wody trwa od miliardów lat i całe życie na Ziemi jest od niego zależne. 9. ,,Hodowla kryształów” • Cele: poznanie właściwości parowania wody i powstawania kryształów. • Pomoce: słoiki z wodą dla każdego dziecka, sól, patyczki, wełniane nici. • Miejsce: sala przedszkolna lub ogród • Wykonanie doświadczenia: dzieci samodzielnie przygotowują roztwór nasycony soli, w celu jej krystalizacji. Na słoikach opierają patyczki, zanurzają wełniane nitki w wodzie. • Wniosek: po kilku dniach na nitkach utworzą się kryształki pod wpływem parowania wody. • Wskazówki: dodanie kilku kropli farby plakatowej albo atramentu do wody spowoduje zmianę koloru kryształków. 10. ,,Znikająca woda”. Cele: badanie ciśnienia wody. Pomoce: dwie podstawki, szklanka, świeczka, woda, zapałka. Miejsce :sala przedszkolna. Wykonanie doświadczenia: zapaloną świeczkę stawiamy na podstawce, na której znajduje się woda, i przykrywamy szklanką. W trakcie eksperymentu świeczka zgaśnie, a woda zostanie wessana ze spodka do szklanki. Wniosek: tlen z powietrza podtrzymuje płomień świecy, kiedy tlenu pod szklanką zabraknie, płomień zgaśnie. Powietrze, które zostanie w szklance, oziębi się i skurczy. W ten sposób zrobi miejsce dla wody, która wciśnie się do szklanki. 11. „Pienisty-potwór” Cele: Badanie wytwarzanie gazów podczas mieszania określonych substancji. Pomoce: plastikowa butelka, ocet, płyn do mycia naczyń, soda, miska. Miejsce: ogród Wykonanie doświadczenia: butelkę napełniamy do połowy octem i dolewamy trochę płynu do mycia naczyń ( można zabarwic farbką ), ostrożnie mieszamy składniki, butelkę ustawiamy na środku miski, bierzemy 3 łyżeczki sody oczyszczonej i wsypujemy na środek papierowej chusteczki do nosa. Zwijamy ją i skręcamy końce i wrzucamy zawiniętą chusteczkę do butelki. Po kilku minutach z butelki zacznie wydobywać się piana. Można ozdobić butelkę kolorowym papierem wtedy piana będzie wychodziła z paszczy np. potwora - smoka. Wniosek: Gdy mieszamy ocet z sodą oczyszczoną powstaje gaz zwany dwutlenkiem węgla. Tworzy on w occie bąbelki gazu, który reaguje z płynem do mycia naczyń. Powstaje przy tym tak dużo piany, że wydostaje się ona z paszczy potwora –butelki. 12. ,,Barwimy kwiaty” Pomoce: kilka naczyń np. butelki lub słoiki, barwniki spożywcze (np. czerwony, żółty i zielony), kwiaty o jasnych płatkach (np. goździki, róże margerytki), nożyczki. Miejsce: ogród Wykonanie doświadczenia: Do kilku naczyń wlewamy wodę i do każdego dodajemy inny barwnik. Kwiaty, które chcemy zabarwić powinny mieć płatki w jasnym kolorze, ich łodygi przyciąć na ukos. Do słoików wstawiamy kwiaty na kilka godzin, najlepiej na noc. Zmienią one barwę, przyjmą kolor wody, w której zostały zanurzone. Wniosek: Wodę potrzebną do życia rośliny czerpią korzeniami z podłoża. W łodydze znajduje się tkanka, która transportuje wodę w górę do liści i kwiatów. II. Stacja ,,Pogodynka”. Stanowisko zostanie utworzone w pobliżu altanki ogrodowej. POWIETRZE BEZ TAJEMNIC 1.„Gdzie jest powietrze?” Cele:szukanie odpowiedzi na pytanie, gdzie jest powietrze. Pomoce:przeźroczysty słoik, piłeczka pingpongowa, kawałek papieru, napełnione wodą przeźroczyste naczynie wyższe od słoika Miejsce: ogród Wykonanie doświadczenia: umieszczam papier na dnie słoika i mocujemy taśmą klejącą. Piłeczkę kładziemy na powierzchni wody. Odwracamy słoik do góry dnem i, zamykając w nim piłeczkę, zanurzamy go w wodzie, aż dotknie dna (woda nie wchodzi do słoika, a piłeczka leży na dnie naczynia pokrytego cienką warstwą wody). Ponownie zanurzamy słoik w wodzie, a kiedy dotknie dna przechylamy go (ze słoika wydobywają się pęcherzyki powietrza, które poruszają się ku górze i napowierzchni wody pękają. Wniosek: powietrze jest wszędzie i zajmuje każdą wolną przestrzeń. Znajduje się w wodzie, w przedmiotach i roślinach, w ciele człowieka i zwierzęcia. Jest lekkie i niewidoczne, a jednak można znaleźć sposób na to, żeby je „zobaczyć”. 2.„Wiatromierz” Cele:prowadzenie obserwacji ruchu powietrza; poznawanie sposobów wprowadzania w ruch lekkich przedmiotów; poprawne wykonywanie ćwiczeń oddechowych - naśladowanie siły wiatru; kształtowanie umiejętności mądrego i odpowiedzialnego współżycia człowieka z przyrodą (elektrownie wiatrowe). Pomoce:wentylator, liście, kawałki papieru, wełna, słoma, piórko, wata, kij, papierowa serwetka, folia aluminiowa, arkusz cienkiego papieru, gruba tektura, dziurkacz Miejsce: ogród lub sala przedszkolna Wykonanie doświadczenia: Na jednym końcu każdego materiału robimy dziurkę. Przywiązujemy paski do kija – najlżejszy na czubku, najcięższy u dołu. Wychodzimy z wiatromierzem do ogrodu i obserwujemy jego działanie (niektóre materiały poruszają się na wietrze, inne nie). Wniosek: powietrze zajmuje każdą wolną przestrzeń i „rusza się”. Jest lekkie i niewidoczne, a jednak można znaleźć sposób na to, żeby je „zobaczyć” i „poczuć”. Dowodem na istnienie powietrza jest jego ruch. W wyniku ruchu powietrza powstaje wiatr. 3.,,Czy powietrze ma ciężar?-waga do ważenia powietrza” Cele:szukanie odpowiedzi na pytanie: ,,Czy powietrze waży?„ Pomoce:dwie plastikowe pałeczki o długości 15cm i 30cm, dwa jednakowe baloniki, dwie jednakowe puszki, taśma klejąca, ołówek Miejsce: ogród lub sala przedszkolna Wykonanie doświadczenia: zaznaczamy ołówkiem połowę dłuższej pałeczki. Na jej końcach mocujemy taśmą baloniki. Opieramy środek dłuższej pałeczki na środku krótszej pałeczki opartej końcami na dwóch puszkach (nie zauważamy zmian w pozycji pałeczki i baloników). Odczepiamy jeden z baloników i dmuchamy go, a następnie ponownie umieszczamy na końcu pałeczki (zauważamy, że koniec pałeczki z nadmuchanym balonikiem opada). Wniosek:w pierwszym doświadczeniu pałeczka z balonikami pozostała w pozycji poziomej, gdyż oba baloniki ważyły tyle samo. W drugim przypadku, zamknięte w nadmuchanym baloniku powietrze sprawiło, że stał się cięższy od balonika nie nadmuchanego. 4. ,,Rakieta balonowa” Cele:.badanie.siły.powietrza. Pomoce: długi kawałek cienkiej linki, balon, taśma klejąca, słomka. Miejsce: ogród Wykonanie doświadczenia : linkę przeciągamy przez słomkę, jeden koniec linki mocujemy do klamki przy drzwiach, a drugi do oparcia krzesła. Linka powinna być bardzo mocno naprężona. Nadmuchujemy balon i mocno zaciskamy ustnik. Szczelnie zatykając otwór balonu przymocowujemy go do słomki taśmą klejącą. Trzymając wylot, umieszczamy balon na jednym końcu linki, następnie odtykamy ustnik i puszczamy balon, balon poleci wzdłuż linki. Wniosek: kiedy powietrze wylatuje, balon pędzi w przeciwnym kierunku, tzn. jest pchany na drugi koniec linki. 5.,, Ruch i siła powietrza” Cele: szukanie odpowiedzi na pytanie ,,czy powietrze ma siłę?” Pomoce: plastikowa reklamówka, książka Miejsce: ogród Wykonanie doświadczenia: należy położyć plastikową reklamówkę na stole (bez dziur). Na tej torbie położyć średniej wielkości książkę i dmuchać do torby. Kiedy torba zacznie się napełniać powietrzem, książka zacznie unosić się do góry. Wniosek:ciśnienie powietrza podniosło książkę do góry. Czasem, gdy jest wystarczająco duże, ciśnienie powietrza może unieść nawet ciężarówkę. 6.,,Zaczarowany balon” Cele: badanie sprężystości powietrza Pomoce: zimna butelka, balon, miska z ciepłą wodą. Miejsce: ogród lub sala przedszkolna Wykonanie doświadczenia: pustą butelkę wkładamy do lodówki na około godzinę. Po godzinie wyjmujemy butelkę i nakładamy na jej szyjkę balon. Na około dwie minuty wkładamy butelkę do ciepłej wody. balon nadmuchuje się jak po dotknięciu czarodziejską różdżką. Wniosek:w wyniku ocieplenia powietrze znajdujące się w butelce rozpręża się i potrzebuje więcej miejsca, wpływa więc do balonu i go nadmuchuje. Stacja ,,Zabawy z piaskiem” Stanowisko do eksperymentowania zostanie utworzone obok piaskownicy. 1. Zabawy z piaskiem • sprawdzanie, czy jest sypki; co się z nim dzieje, gdy dolejemy wody; • zakopywanie i szukanie przedmiotów w piasku; • przesypywanie piasku z różnych pojemników o różnej wielkości (mieści się, czy nie?); • przesiewanie piasku przez różnego rodzaje sita; • oglądanie ziaren piasku z piaskownicy, znad morza oraz żwiru pod mikroskopem i przez lupę; • zabawy z wykorzystaniem PIASKOMETRU – przesypywanie piasku i kamyków przez otwory o różnej wielkości. • sprawdzenie rozpuszczalności piasku w wodzie • ważenie piasku mokrego i suchego • omówienie zastosowania piasku (na przykładzie klepsydry). • wykonywanie piaskowych obrazków TAJEMNICE OPTYKI 1. Jak działają lampy solarne? Pomoce: lampy solarne Miejsce: ogród Wykonanie doświadczenia: ustawiamy lampy przy oczku wodnym w ciągu dnia. Obserwujemy je po zmroku. Wnioski: Oświetlenie solarne ładuje się za dnia. Ogniwo fotoelektryczne znajdujące się w lampach jest nagrzewane światłem słonecznym. Niektóre lampy mają też akumulatorki z niklu i kadmu, które również są ładowane słońcem. 2.„Tęcza” Cele: zaznajomienie dzieci ze zjawiskiem rozszczepienia światła (tęcza) Pomoce: kryształ, światło słoneczne lub lampa stołowa Miejsce: sala przedszkolna. Wykonanie doświadczenia:kryształ wystawiamy na działanie światła (naturalnego lub sztucznego) i obserwujemy go (obserwujemy różne barwy światła). Wniosek:białe światło słoneczne będące mieszaniną fal o różnej długości (kolorze) wchodząc do pryzmatu ulega załamaniu. Kąt załamania zależy od długości fali świetlnej w wyniku czego dochodzi do rozszczepienia światłana barwne spektrum. Z kolei tęcza tworzy się wówczas, gdy światło słoneczne przechodzi przez krople deszczu. Pomimo faktu, iż w tęczy występuje niemal ciągłe widmo kolorów, tradycyjnie uznaje się, że kolorami tęczy są: czerwony (na zewnątrz łuku),pomarańczowy, żółty, zielony, niebieski, indygo i fioletowy (wewnątrz łuku). 3.„Światło i cień” Cele: rozróżnianie naturalnych i sztucznych źródeł energii; rozumienie mechanizmu powstawania cienia; kształtowanie odpowiedzialności za własne bezpieczeństwo podczas używania przedmiotów emitujących ciepło. Pomoce: latarka, książka, filiżanka, szklanka z wodą, tafla cienkiego szkła, kalka kreślarska, chusteczka, bibułka, ciemne pomieszczenie. Miejsce: sala przedszkolna. Wykonanie doświadczenia: po kolei oświetlamy latarką wszystkie zgromadzone przedmioty, trzymając je przed pustą ścianą (Filiżanka i książka rzucają na ścianę cień. Za szklanką i szybą ściana jest oświetlona, za bibułką, kalką kreślarską i chusteczką tworzy się rozmyty półcień. Wniosek: filiżanka i książka są ciałami nieprzeźroczystymi, czyli stanowią przeszkodę dla promieni światła. Cienkie szkło i woda są przeźroczyste, to znaczy, że przepuszczają promienie świetlne. Materiały półprzeźroczyste, np. bibułka zatrzymują tylko część promieni światła i rozpraszają pozostałe, które słabo oświetla ścianę. 4.Moneta widmo Materiały: szklanka napełniona wodą, moneta Przebieg doświadczenia: Napełnioną wodą szklankę ustawiamy na brzegu stołu. Za szklanką w odległości mniejszej niż wysokość wody ustawiamy monetę. Gdy patrzymy od dołu od strony krawędzi stołu to widzimy na powierzchni wody unoszącą się monetę. Wyjaśnienie: Podczas przechodzenia światła z wody do powietrza zachodzi zjawisko załamania światła. Zjawisko to nazywamy całkowitym wewnętrznym odbiciem. Światło rozproszone na monecie wchodzi do szklanki załamując się, a następnie pada na górną powierzchnię wody pod kątem większym niż graniczny. Zachodzi wtedy całkowite wewnętrzne odbicie i promienie odbite wychodzą do dołu. Ponieważ są one rozbieżne to nasze oko widzi obraz pozorny monety na przedłużeniu tych promieni. 5.Ołówek w wodzie - załamanie światła Materiały: szklane naczynie (może być szklanka ale zjawisko załamania lepiej widać w szerszym naczyniu), woda, ołówek przebieg doświadczenia Przebieg doświadczenia: Do Szklanego naczynia wlewamy prawie do pełna wody i stawiamy w nim ukośnie ołówek. Patrząc z boku widzimy przesunięty obraz ołówka w wodzie i wydaje nam się, że ołówek jest przecięty. W pewnym położeniu widzimy podwójny obraz ołówka. Gdy patrzymy z góry to mamy wrażenie, że ołówek jest krzywy, a długość zanurzonej części ołówka wydaje się krótsza niż w rzeczywistości. Dodatkowo można zobaczyć obraz po odbiciu światła od dna naczynia. Wyjaśnienie: Zgodnie z prawem załamania promień świetlny przechodząc z wody do powietrza ulega załamaniu czyli zmienia kierunek rozchodzenia się ponieważ zmienia się prędkość światła. Jeśli patrzymy z boku to docierają promienie załamane przez ścianę boczną, jeśli z góry to załamane na powierzchni wody. MAGNETYZM W PIGUŁCE: 1. „Czarodziejska flota” Cele: zapoznanie dzieci z właściwością przyciągania przez magnes metalu; nabywanie przeświadczenia, że siła magnetyczna działa przez niektóre materiały. Pomoce: duży magnes, przedmioty metalowe (spinacze, agrafki, druciki, blaszki) i niemetalowe (papier, karton, gumka, klocki drewniane i plastikowe), kartki A4, łódki papierowe, miska z wodą Miejsce: sala przedszkolna. Wykonanie doświadczenia:przygotowujemy papierowe łódki. W kilku z nich umieszczamy drobne przedmioty z metalu. Nauczycielka wydaje polecenie przeprowadzenia łodzi przez „jezioro”. Dzieci metodą prób i błędów próbują wykonać polecenie (udaje się to dzięki właściwościom.przyciągającym.magnesu). Wniosek: Magnes ma właściwości przyciągania niektórych matali. Siła magnetyczna działa też przez niektóre materiały. 2.,,Siła magnetyczna a grawitacja- latający dywan” Cele:budzenie zainteresowania właściwościami siły magnetycznej; wyjaśnianie pojęć ,,siła grawitacji, siła magnetyczna”. Pomoce:magnes zawieszony na sznurku, spinacz, kolorowy papier, nożyczki, taśma klejąca, nitka, ołówek, stół Miejsce:sala przedszkolna Wykonanie doświadczenia:rysujemy na kolorowym papierze mały prostokąt, wycinamy go. Taśmą klejącą przymocowujemy na nim spinacz. Przygotowujemy nitkę długości 30cm i przywiązujemy jeden koniec do spinacza, a drugi przymocowujemy taśmą klejącą na stole. Zbliżamy od góry magnes do leżącego na stole dywanu (latający dywan unosi się i podąża za magnesem). Wniosek: siła magnetyczna magnesu jest silniejsza od siły grawitacji przyciskającej latający dywan do stołu. 3.„Zgubiony przedmiot”. Jak wyjąć igłę ze szklanki z wodą bez dotykania igły i wody? Cele: badanie właściwości magnesu. Pomoce: magnes, szklanka, metalowy przedmiot. Miejsce: sala przedszkolna. Wykonanie doświadczenia: przykładamy magnes do ścianki szklanki i wyciągamy zgubiony przedmiot bez dotykania go dzięki przyciąganiu magnesu. Wniosek: magnes przyciąga metalowe przedmioty, które razem z nim się poruszają wychodząc nawet ponad powierzchnię wody. Siła przyciągania magnesu działa także przez szkło i wodę 4.,,Naelektryzowana gazeta” Pomoce: kawałek gazety, folia, plastikowa rura od odkurzacza Miejsce: sala Przebieg eksperymentu: Gazetę przykładamy do ściany i pocieramy ją energicznymi ruchami plastikową rurą od odkurzacza, w wyniku czego gazeta przywiera do ściany. Próbujemy delikatnie oderwać róg gazety. Ten jednak ponownie przylega do ściany. Podobnie zachowuje się folia. Wyjaśnienie: Na skutek pocierania elektrony z elektrony z gazety lub foli przechodzą na plastikową rurę. Rura elektryzuje się więc ujemnie, a gazeta lub folia dodatnio. Taki sposób elektryzowania nazywamy elektryzowaniem przez tarcie lub pocieranie. 5. Odpychanie się naelektryzowanych baloników i słomek Pomoce: trzy baloniki, nitka, drewniany kij, haczyk wykonany ze stalowego drutu, kilkanaście słomek do napojów, igła do przewlekania nitek przez słomki Wykonanie doświadczenia: Do trzech napompowanych balonów przyczepiamy nitki i zawiązujemy je w jednym punkcie na drewnianym kiju. Gdy są one nienaelektryzowane to wiszą obok siebie. Po naelektryzowaniu balonów pocierając je wełnianym swetrem balony ustawiają się w pewnej odległości od siebie. Do kilkunastu słomek od napojów przewlekamy nitki i zawieszamy je na haczyku. Nienaelektryzowane słomki wiszą swobodnie obok siebie. Pocieramy kolejno słomki o wełniany sweter i zawieszamy je ponownie na haczyku. Słomki się odpychają tworząc rozszerzający się snop. Wyjaśnienie: W wyniku pocierania o wełniany sweter baloniki i słomki elektryzują się ujemnie. 6.„Podwodny magnes” Pomoce: magnes, spinacz lub agrafkę, szklankę napełnioną wodą. Miejsce: ogród lub sala Wykonanie doświadczenia: Spinacz lub agrafkę należy wrzucić do wody. Magnes przyłożyć do zewnętrznej ścianki tam, gdzie leży metalowy przedmiot. Następnie ruszać magnesem wzdłuż szklanki. Wnioski: Magnes przyciągnie metalowe przedmioty (spinacze, agrafki), które będą się za nim poruszały, wychodząc nawet ponad powierzchnię wody. Siła przyciągania magnesu działa również przez szkło i wodę. 7.„Rozmagnesowany” Pomoce: kilka igieł, magnes prętowy. Miejsce: sala Wykonanie doświadczenia: Kilkakrotnie końcem magnesu pocieramy igłę i sprawdzamy, czy jest namagnesowana. Jeszcze raz magnesujemy igłę, po czym kilkakrotnie upuszczamy ją na twarde podłoże. Ponownie przysuwamy tę igłę do innych. Igła nie będzie już namagnesowana, wskutek uderzenia straciła swoją siłę magnetyczną. Wnioski: Gdy magnesem przesuniemy po metalu, wszystkie domeny magnetyczne się wyrównają. Innymi słowy, metalowy przedmiot będzie teraz magnesem. Uderzenia niszczą ten porządek magnesu elementarnego, przedmiot się rozmagnesowuje. CHEMIA W KUCHNI 1.,,Chemiczne jojo” Cele: Poznanie odpowiedzi na to, jak zachowują się octowe krople w oleju oraz co się dzieje w momencie zetknięcia się kropli z powierzchnią sody oczyszczonej? Jak wygląda wtedy kropla? Pomoce: kufel i szklanka, soda oczyszczona, ocet, olej, sok z czerwonej kapusty lub barwnik spożywczy (byleby nie żółty) lub koncentrat barszczu, strzykawka, paczka zapałek. Miejsce: sala przedszkolna Wykonanie doświadczenia: Do pierwszej szklanki należy wsypać kilka łyżek proszku sody oczyszczonej, a następnie delikatnie (po ściance) wlać olej. Do drugiej szklanki wlewamy ocet i koncentrat barszczu . Strzykawką nabieramy czerwonego płynu (octu i soku) a następnie delikatnie wpuszczamy kilka kropel do szklanki z olejem. A następnie obserwujemy co będzie się działo. Wnioski: w wyniku połączenia octu (kwasu) i sody (zasady) nastąpiło wytworzenie się gazu – dwutlenku węgla , który otaczał kropelki wpuszczonego octu, a te stały się przez to lżejsze i unosiły się w powietrzu. 2. ,,Drożdże” Cele: badanie właściwości drożdży – wytwarzanie gazów. Pomoce: drożdże np. Suszone w ilości dwóch łyżeczek, ciepła woda, 3 łyżeczki cukru, balon, butelka po soczku. Miejsce: sala przedszkolna Wykonanie doświadczenia: do butelki wsypujemy drożdże i zalewamy 50ml. ciepłej wody, następnie dodajemy cukier i całość mieszamy. Na otwór butelki naciągamy balonik. Wniosek: Obserwujemy wzrost drożdży, podczas którego wydziela się dwutlenek węgla. Gaz będzie dostawał się do balonika powodując jego powiększanie się. 3.,,Gumowe jajko, czyli co potrafi zdziałać ocet?” Cele: Obserwacja interakcji jajka z octem Pomoce: świeże jajko, ocet, słoik Miejsce: ogród lub sala • Wykonanie doświadczenia: Do wysokiego naczynia wlewamy ocet. Umieszczamy w nim surowe jajko i rozpoczynamy obserwację. Niemal od razu na powierzchni jajka pojawiają się niewielkie bąbelki - w ok. 90% szkielet jaja zbudowany jest z węglanu wapnia, gdy dochodzi do interakcji z octem, powłoka jaja zaczyna się rozpadać i uwalnia się przy tym dwutlenek węgla. Po włożeniu jajka do octu, rozpoczyna się reakcja. Wniosek: Jajko zachowuje się jakby było z gumy. Kwas octowy rozpuszcza skorupkę jajka 4.„Gdzie jest sól?” Pomoce: łyżkę soli, łyżkę białej mąki, wodę, 2 miseczki. Miejsce: ogród lub sala Wykonanie: Do każdej miseczki należy nalać wody. Do jednej miseczki wsypać sól, do drugiej mąkę. Mąka zbierze się na dnie miseczki, sól zniknie, będzie niewidoczna. Wnioski: Mąka nie rozpuszcza się w wodzie, oddziela się od niej i osadza na dnie. Sól rozpuszcza się w wodzie. 5.„Poruszający się zapach” Pomoce:1/2 cebuli, wodę, nóż, głęboki talerz, drobny sypki puder (np. dla dzieci). Miejsce: ogród lub sala Wykonanie doświadczenia: Wodę należy wlać na talerz. Na spokojną powierzchnię wody sypiemy szczyptę pudru. Bierzemy kawałek świeżej cebuli i trzymamy ją nad powierzchnią posypaną pudrem. Wnioski: Odniesie się wrażenie, że puder się porusza, ponieważ w warstwie pudru zrobią się otwory. Cząsteczki zapachowe nie poruszyły się dzięki twojej czarodziejskiej mocy, która rzekomo właśnie się objawiła. Sprawiły to cząsteczki zapachowe cebuli! 6.„Ciasto drożdżowe i balon” Pomoce:butelka plastikowa, ciepła wodę, 3 łyżeczki drożdży, 2 łyżeczki cukru, balon. Miejsce: sala lub ogród Wykonanie doświadczenia: Drożdże i cukier wsypujemy do butelki i pomału wlewamy do nich ciepłą wodę. Na szyjkę butelki zakładamy balon i czekamy godzinę. Ciecz zacznie się pienić, balon „sam” się nadmucha. Wnioski: Drożdże składają się z drobnych grzybów, które odżywiają się cukrem, produkując przy tym gaz – dwutlenek węgla. Gaz tworzy w cieczy bąbelki, które unoszą się do góry i są uwalniane w powietrze. Właśnie dlatego balon się nadmucha. 7. Ciecz nienewtonowska. Pomoce: mąka ziemniaczana, woda, miska. Miejsce: ogród lub sala Wykonanie doświadczenia: Mąkę wsypujemy do miski i zalewamy odrobioną wody. Mieszamy rękami. Wnioski: Gdy mieszamy ciecz w rękach, ta twardnieje i nabiera plastyczności. Można z niej z łatwością uformować np. kulkę. Gdy jednak przestajemy ją formować, wówczas rozpływa się i wraca do swojej płynnej postaci. To doskonałe doświadczenie, dzięki któremu możemy wyjaśnić dzieciom, czym są substancje nienewtonowskie i jak się zachowują, gdy używamy wobec nich siły (np. po uderzeniu w powierzchnię). 8. Konserwowanie żywności Pomoce: kostka bulionowa, ocet, sól, trzy naczynia szklane, gorąca woda. Miejsce: ogród lub sala Wykonanie doświadczenia: rozpuszczamy kostkę bulionową. Następnie ostrożnie wlewamy płyn w równej ilości do trzech przezroczystych naczyń. Pierwsze naczynie oznaczamy i dodajemy do znajdującego się roztworu łyżkę soli. Do drugiej szklanki (oznaczona) dodajemy łyżkę octu. Do trzeciej nic nie dodajemy. Szklanki odstawiamy na dwa dni w ciepłe miejsce. Wnioski: Najbardziej mętny jest roztwór w szklance z napisem kontrola (bez dodatków). Roztwory w szklankach zawierających konserwanty (ocet i sól) są bardziej klarowne. Ocet hamuje proces rozmnażania się bakterii w większym stopniu niż sól. Zmętnienie szklance z napisem „kontrola” powstało wskutek pojawienia się dużej ilości bakterii. 9.,, MAGICZNY ZIEMNIAK” Pomoce: ziemniaki, szklanki, woda, sól Miejsce: ogród lub sala Wykonanie doświadczenia: Każde dziecko samo przygotowuje roztwór soli w jednej z dwóch szklanek i umieszcza w niej plaster ziemniaka. Dzieci zauważyły, że w szklance z solą ziemniak pływa, a w samej wodzie tonie. Wnioski: W słonej wodzie ziemniak pływa, a wodzie bez soli ziemniak tonie. Ciecze – substancje płynne mają różny ciężar, mimo takiej samej objętości. Woda słona (morza i oceany) ma większy ciężar niż woda słodka (rzeki i jeziora). W słonej wodzie wszystko pływa lepiej. 10. ,,Do czego służy zielony pojemnik w ogrodzie? „ Pomoce: odpadki ogrodowe, np. liście, trawa, gałęzie, chwasty przed kwitnieniem, wiórki i trociny, odpadki z kuchni Miejsce: ogród Wykonanie doświadczenia: systematycznie wsypujemy z dziećmi odpadki ogrodowe i kuchenne. Układamy je warstwami . Obserwujemy je . Wnioski: Dzięki kompostowaniu unikniemy konieczności wyrzucania lub palenia resztek roślinnych i niemal za darmo uzyskamy bardzo cenny nawóz, wzbogacający glebę w materię organiczną. Metody: · słowne – poszerzające zasób słownictwa dzieci; · percepcyjne – obejmujące obserwację, pokaz naturalnych okazów, ilustracji, filmy, · aktywizujące – kształtujące postawę twórczą i uczące samodzielności, · problemowe – uczące umiejętności radzenia sobie w różnych sytuacjach, poznawania rzeczywistości poprzez wykrycie problemu i poszukiwanie dróg jego rozwiązania, · odtwórcze, zadaniowe, sytuacyjne i zabawowo- naśladowcze, · samodzielnych doświadczeń – stwarzanie dzieciom warunków do samodzielnych doświadczeń i zabawy, · zadań stawianych do wykonania — pobudzanie aktywności dziecka do podejmowania działań umożliwiających zdobywanie nowych wiadomości, umiejętności i rozwijających myślenie, · kierowania własną aktywnością dziecka – inspirowanie działalności dziecka zachętą i pobudzanie zainteresowania danym zjawiskiem i zagadnieniem – zabawy tematyczne, dydaktyczne i badawcze; Formy: · praca indywidualna – dziecko samodzielne wykonuje czynność, · praca zbiorowa, wszystkie dzieci pracują wspólnie, · praca zespołowa, dzieci pracują w stałych zespołach, · praca grupowa, dzieci pracują w jednorazowych grupach;

Organizatorzy: